2.2 Gradient Descent
In this part, you will fit the linear regression parameters θ to our
dataset using gradient descent.
ARS
NOTLARI:
Bu
bölümde amaç şehir nüfusu seçildiğinde kârın ne olacağını tahmin etmektir.
Elimizdeki şehir nüfusu değerleri ve onlara ait kâr
miktarları arasında y = a + bx şeklinde doğrusal bir ilişki
kurabilirsek X değerini seçtiğimizde buna karşı düşen kâr
miktarını bulabiliriz.
Burada
sorun elimizdeki kâr değerlerinin doğrusal bir dağılıma sahip
olmamasıdır. Öyle ise amacımız eldeki
tüm verileri dikkate alan, toplamda mümkün olan en haz hatalı doğruyu
bulmaktır.
Hinton’un bahsettiği linear regression parameters θ(doğrusal
ilişki parametreleri) y= a + bx doğrusal
denklemindeki a ve
b
değerleridir.
Figure 1:
Scatter plot of training data LG1
2.2.1 Update Equations
The
objective of linear regression is to minimize the cost function
where
the hypothesis hθ(x) is given by the linear model
ARS
NOTLARI:
Seçtiğimiz
a ve b değerlerine göre oluşan doğru üzerindeki değerler ile gerçek kâr
değerleri arasındaki
farkların
toplamı yaptığımız a ve b seçiminin maliyetini verir. Bu toplama maliyet fonksiyonu(cost
function)’u denir. Kurmaya çalıştığımız doğrusal ilişki’nin
amacı maliyet fonksiyonu(cost function)’nu
mümkün olan en küçük değere indirmektir.
Yukarıda J(θ) seçtiğimiz θ değerlerine göre değişen maliyeti
gösterir.
h0(xi) seçtiğimiz ilk doğruyu şehir nüfusuna göre x’in aldığı değerleri belirtir.
( h0(xi) - yi )2 seçtiğimiz
ilk doğruya göre bulunan kâr değerleri ile yi gerçek kâr
değerleri arasındaki
farktır.
Burada
amaç seçilecek her doğru için bu hesaplamayı yaparak en uygun doğruyu
bulmaktır.
Hinton’un
bahsettiği model bu doğru ve onun denklemidir.
Recall
that the parameters of your model are the θj values. These are the values you
will adjust to minimize cost J(θ).
One way to do this is to use the batch gradient descent algorithm.
Modelinizin parametrelerinin θj değerleri olduğunu hatırlayınız. Bunlar J(θ)
maliyeti minimize etmek için ayarlayacağımız değerlerdir. Bu ayarlamayı yapmanın bir yolu gradient
descent algoritmasıdır.
In
batch gradient descent, each iteration performs the update
With
each step of gradient descent, your parameters θj come closer to the
optimal
values that will achieve the lowest cost J(θ)
Batch
gradient descent algoritmasında her adım yukarıdaki güncellemeyi yapar.
Gradient descent’in her adımıyla, θj parametreleriniz
en düşük maliyeti sağlayacak optimal değerlere yaklaşacaktır.
ARS
NOTLARI:
θj değeri j’inci
iterasyonda θ’nın aldığı değerdir.
θj
yeni değerini bulmak için, ( h0(xi) - yi )2
‘nin türevi nin bütün şehirlerde
aldığı değerlerin toplamını gene bütün şehirlerin sayısına bölüp bir yaklaşma
hızı alfa ile çarparak, θj’nin
eski değerinden çıkartır. Alfanın büyüklüğü sonuca yakınsama hızını
etkilediği gibi fazla büyük alınırsa sonucu atlayıp ıraksamaya da yol açabilir.
Şekildeki j indisi
θj
gradien descent hesaplama,
yakınsama adımını, iterasyonu belirtir. x(i)
y(i) ‘deki i değişkeni ise geçmişte ölçüm yapılmış şehir nüfusu-kâr ikililerini
belirtir. Her θj yeni bir y = a + bx
a= θ0 , b= θ1 doğrusunu belirtir. Amacımız
bütün denek noktaları dikkat alındığında bu noktalara en yakın optimal geçen θ)=
θ0 +θ1x doğrusunu
bulmaktır.
Implementation
Note: We store each example as a row in the the X matrix in Octave. To take
into account the intercept term (θ0), we add an additional first
column to X and set it to all ones. This allows us to treat θ0 as simply
another ‘feature’.
Uygulama
Notu: Octave’de Xmatrixi içinde her örnek değeri bir satıra saklıyoruz.
(θ0), intercept terimini hesaba katmak için, X’e ek bir birinci
sütun ekliyoruz ve satırlarının hepsinin değerlerini 1 yapıyoruz. Bu bizim (θ0)’a bir başka’ özellik’
gibi muamele etmemizi sağlıyor.
2.2.2 Implementation
In
ex1.m, we have already set up the data for linear regression. In the following
lines, we add another dimension to our data to accommodate the θ0
intercept term. We also initialize the initial parameters to 0 and the learning
rate alpha to 0.01.
X
= [ones(m, 1), data(:,1)]; % Add
a column of ones to x
theta
= zeros(2, 1);
% initialize fitting parameters
iterations
= 1500;
alpha
= 0.01;
ex1.m’de
doğrusal ilişki için veriyi hazırlamış bulunuyoruz. Aşağıdaki satırlarda verimize intercept
deyimini yerleştirmek için yeni bir sütun ekliyoruz. Ayrıca başlangıç parametrelerinide 0 ve
öğrenme oranı alpha’yı da 0.01 yapıyoruz.
ARS
NOTLARI:
X = [ones(m, 1), data(:,1)]; Burada m elde bulunan şehir nüfusu/kâr değerlerinin
(öğrenme seti) sayısıdır.
octave:1> data=[1,2;3,4;5,6]
data =
1 2
3 4
5 6
octave:2> m=size(data,1)
m = 3
octave:3> ones(m,1)
ans =
1
1
1
octave:4> data(:,1)
ans =
1
3
5
octave:5> X=[ones(m, 1), data(:,1)];
octave:6> X
X =
1 1
1 3
1
5
2.2.3 Computing the cost J(θ)
As
you perform gradient descent to learn minimize the cost function J(θ), it is helpful to monitor
the convergence by computing the cost. In this section, you will implement a
function to calculate J(θ)
so you can check the convergence of your gradient descent implementation.
J(θ) Maliyet
fonksiyonunu minimize etmeyi öğrenmek için Gradient descent’i
çalıştırırken, o durumdaki maliyeti hesaplarak yakınsamayı izlemek
faydalı olabilir. Bu kısımda, J(θ)’yı hesaplamak için bir fonksiyon yapacaksınız, öyle ki
yaptığınız gradient descent’ in yakınsamasını kontrol edebileceksiniz.
The
variables X
and y
are not scalar values, but matrices whose rows represent the examples from the
training set.
X ve y değişkenleri
sayı değerleri değil, satırları öğrenme setinin örnekleri olan vektörlerdir.
ARS NOTLARI:
Maliyet, sistemde yapılacak küçük bir
değişikliğin sistem çıktısında oluşturacağı değişikliktir. Bu değişiklik olumlu yönde olabildiği gibi
olumsuz yönde de olabilir. Bizim amacımız, elimizdeki öğrenme verilerinin
hepsini kullanarak, deneme amaçlı seçtiğimiz doğrunun olumlu bir seçim olup
olmadığını kontrol etmektir. İşte bu
amaç için maliyeti kontrol eden J(θ) fonksiyonunu geliştireceğiz.
computeCost.m %%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
function J = computeCost(X, y, theta)
%COMPUTECOST Compute cost for linear regression
% J = COMPUTECOST(X,
y, theta) computes the cost of using theta as the
% parameter for
linear regression to fit the data points in X and y
ARSnotlar:
Ana programımız ex1 computeCost.m
içinde duran harici computeCost
fonksiyonunu çağırır.
Maliyeti hesaplamak için X şehir
nüfusları bilgileri vektörü, y bu şehir-nüfusları için kâr miktarları ve
Maliyetini ölçmek istediğimiz doğruyu
belirten θ= θ0
+θ1x vektörünü çağırdığımız computeCost
fonksiyonuna geçirmemiz gerekir.
Unutmayınız ki X vektörüne intercept sütunu eklemiş durumdayız.
% Initialize some useful values
m = length(y); % number of training examples
% You need to return the following variables correctly
J = 0; % J maliyete başlangıç olarak 0
değerini veriniz.
% ============================================
% Instructions: Compute the cost of a particular choice of
theta
% You
should set J to the cost.
% Loop implementation
%for i = 1:m,
% J = J + (((X(i,:)
* theta) - y(i)) ^ 2);
%end;
ARSnotları:
m
şehir nüfusları/bunlara karşı düşen kâr miktarları şeklinde elimizde
bulunan öğrenme amaçlı ikililerin sayısını belirtir. Dolayısıyla m defa J = J +
(((X(i,:) * theta) - y(i)) ^ 2); işlemi yapılacak
ve her defasında defa J = J + ... şeklinde daha önceki şehir-nüfuslarından
kalan maliyet biriktirilecek ve toplam maliyet bulunacaktır. Theta’nın ilk
değeri yukarıda
theta
= zeros(2, 1);
0+0x ve boyutu 2 x 1 şeklinde verilmişti.
X ise X =
[ones(m, 1), data(:,1)]; Burada m şehir-nüfus öğrenme örnekleri
sayısı,
ones(m, 1), θ0
+θ1x’in θ0 intercepti
nedeniyle eklenmiş sütun ,
data(:,1) ise şehir-nüfus değerlerini içeren input
verisidir.
X m x 2 boyutundadır.
Böylece yukarıda vermiş olduğumuz
maliyet fonksiyonunu gerçekleştirmiş oluruz.
% Vectorized implementation
J = sum(((X * theta) - y) .^ 2);
J = 1 / (2 * m) * J;
% J= 32.073
end
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
Once you have completed the function, the next
step in ex1.m will run computeCost once using θ initialized to zeros, and you will see the cost printed
to the screen. You should expect to see a cost of 32.07.
% compute and display initial cost
computeCost(X, y, theta)
Bir kere bu fonksiyonu tamamladıktan
sonraki adım: computeCost’u bir defa θ’ya başlangıçta 0 değerlerini
vererek çalıştıracaksınız, ve maliyetin
ekrana yazıldığını göreceksiniz. 32.07
maliyetini görmeniz gerekir.
2.2.4 Gradient descent
Next,
you will implement gradient descent in the file gradientDescent.m. The loop
structure has been written for you, and you only need to supply the updates to θ within each iteration.
Daha
sonra, gradientDescent.m dosyası içindeki gradient descent’i yapacaksınız.
As
you program, make sure you understand what you are trying to optimize and what
is being updated. Keep in mind that the cost J(θ) is parameterized by the vector θ, not X and y. That is, we minimize the
value of J(θ)
by changing the values of the vector θ, not by changing X or y.
Neyi
optimize ettiğinizi ve neyin güncellendiğini anladığınızdan emin olunuz. Maliyet J(θ) ‘nın parametresi θ’dır,
X
ve y değil. Yani J(θ) değerini θ vektörünün
değerlerini değiştirerek minimize ediyoruz,
X
ve y ‘yi değil.
A
good way to verify that gradient descent is working correctly is to look at the
value of J(θ)
and check that it is decreasing with each step.
Bir
gradient descent’in doğru çalıştığını kontrol etmenin iyi bir yolu J(θ) ‘nın değerine bakıp her iterasyon adımında azaldığını
gözlemektir.
The
starter code for gradientDescent.m calls computeCost on every iteration and
prints the cost.
Başlangıçta gradientDescent.m
için verilen
kod her iterasyonda computeCostu çağırır ve maliyeti yazar.
% run gradient descent
theta = gradientDescent(X, y, theta, alpha, iterations);
% print theta to screen
fprintf('Theta found by gradient descent: ');
fprintf('%f %f \n', theta(1), theta(2));
ARSnotları:
gradientDescent
fonksiyonu kendisini çağıran yere theta vektörünü 2 x 1 döndürür.
Alpha
öğrenme hızını belirler.
İterations
toplam iterasyon sayısını verir.
Çıktı
yazdırılırken theta(1), theta(2)); θ0
+θ1x değerlerini verir.
gradientDescent.m
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
function
[theta, J_history] = gradientDescent(X, y, theta, alpha, num_iters)
%GRADIENTDESCENT
Performs gradient descent to learn theta
% theta = GRADIENTDESENT(X, y, theta, alpha,
num_iters) updates theta by
% taking num_iters gradient steps with
learning rate alpha
%
Initialize some useful values
m
= length(y); % number of training examples
J_history
= zeros(num_iters, 1);
ARSnotları:
m değişkeni y kâr değerlerinin sayısıdır, bu aynı zamanda X şehir-nüfus değerlerinin sayısıdır.
Maliyet değerlerini
J_history vektörü içinde saklıyacağız, bunun uzunluğu toplam
iterasyon sayısına (num_iters) eşittir.
for
iter = 1:num_iters
% ====================== YOUR CODE HERE
======================
% Instructions: Perform a single gradient
step on the parameter vector
% theta.
% Nested loop implementation:
% num_thetas = length(theta); %
theta vektörünün uzunluğu
% theta_new =
zeros(num_thetas,1); % sonuç theta vektörü başlangıç theta ile aynı boyutta
% for j = 1:num_thetas
% inner_sum = 0;
% for i = 1:m
% inner_sum = inner_sum + ((X(i,:) * theta)
- y(i)) * X(i,j);
% end
% theta_new(j) = theta(j) - (alpha / m * inner_sum);
%end
ARSnotları:
% inner_sum = 0;
% for i = 1:m
% inner_sum =
inner_sum + ((X(i,:) * theta) - y(i)) * X(i,j);
% end
Yukarıda, % Loop implementation
kısmında açıklanmıştı.
+
((X(i,:) * theta) - y(i)) * X(i,j); değerleri for i=1:m
çevrimi içinde bütün şehir-nüfus değerleri
Ve bunlara ilişkin kâr değerleri için inner_sum içinde
toplanır.
Bu işlem % for j = 1:num_thetas çevrimi içinde bütün θ değerleri (θ0 +θ1x) için tekrarlanarak sonuç theta(j) - (alpha / m *
inner_sum ile hesaplanıp theta_new (j)
içine konur.
% Vectorized implementation:
A = X * theta - y; % (m x 1 vector) 97 x 2 * 2 x 1 - 97 x
1
delta = 1 / m * (A' * X)'; % '
((n+1) x 1 vector) (1 x 97 * 97 x 2)' =
2 x 1
theta = theta - (alpha *
delta); % ' ((n+1) x 1 vector) 2 x 1 - (alpha * 2 x 1)
% printf(' tttt %s
\r\n',"ARS");
% printf('%4f \r\n',iter);
%
============================================================
ARSnotları:
X şehir-nüfus değerleri sayısı 97’dir. X vektörüne bir sütun intercept
eklemiştik. Bunun amacı
θ0 +θ1x ile uyumluluk
sağlamaktır. X * theta, 97 x 1 sonucu
verir. Bundan kâr değerlerinin vektörünü (97 x 1) çıkartırız.
Delta = 1 / m * (A' * X)'; yukarıda açıklanan
formulünden geliyor.
Özü, değişim miktarının ait olduğu değerle çarpılarak bütün bu
çarpımların toplanması ve bütün değerlerin sayısına bölünmesine dayanır.
Bütün değerler vektör satırlarında ifade edildiği ve
dikkate alındığı için bir çevrim gerekmemektedir.
% Save the cost J in every iteration
J_history(iter) = computeCost(X, y, theta);
end
fprintf('
num_iters: %4.2f \r\n', num_iters);
end
ARSnotları:
Hesaplanan maliyet değerleri iterasyon sayısı bazında J_history(iter)’ye yazılır.
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
Assuming
you have implemented gradient descent and computeCost correctly, your value of J(θ) should never increase, and
should converge to a steady value by the end of the algorithm.
Eğer
gradient descent ve computeCost’u doğru yaptıysanız J(θ) değeriniz hiç bir zaman artmamalıdır,
ve algoritma sonunda sabit bir değere yakınsamalıdır.
After
you are finished, ex1.m will use your final parameters to plot the linear fit. The
result should look something like Figure 2:
Bitirdikten sonra ex1.m son olarak ulaştığınız parametre
değerlerini kullanır. Sonuç şekil 2 deki
gibi olmalıdır.
% Plot the linear fit
hold on; %
keep previous plot visible %
eski şekli koru
plot(X(:,2), X*theta, '-')
legend('Training data', 'Linear regression')
hold off % don't overlay any more plots on this figure %bu şekil üzerine yeni noktalar koyma
Bulduğunuz en son θ değerleri
(yani doğrunun a+bx) katsayıları 35,000
ve 70,000 kişilik şehirlerde kârın ne olacağını tahmin etmek için kullanılır.
% Predict values for population sizes of 35,000 and 70,000
predict1 = [1, 3.5] *theta;
fprintf('For population = 35,000, we predict a profit of
%f\n', predict1*10000);
predict2 = [1, 7] * theta;
% 1 x 2 * 2 x 1 = 1 x 1
fprintf('For population = 70,000, we predict a profit of
%f\n', predict2*10000);
2.3 Debugging
Here
are some things to keep in mind as you implement gradient descent: Octave
array indices start from one, not zero. If you’re storing θ0
and θ1
in a vector called theta, the values will be theta(1) and theta(2).
Gradient
descenti yaparken akılda tutmanız gereken birkaç şey: Octave dizi(array) indexleri 1’den başlar,
0’dan değil. Eğer θ0 ve θ1’i theta isimli bir vektöre saklıyorsanız değerleri
theta(1) ve theta(2) olacaktır.
ˆ If you are seeing many errors at runtime,
inspect your matrix operations to make sure that you’re adding and multiplying
matrices of compatible dimensions. Printing the dimensions of variables with
the size command will help you debug.
Programı
çalıştırıken çok sayıda hata görüyorsanız, toplama ve çarpma yaptığınız matrislerin
uyumlu boyutlara sahip olduğundan emin olmak için, matris işlemlerinizi gözden
geçiriniz. Değişkenlerin boyutlarını size komutu ile
yazdırmanız hataları bulmanıza yardımcı olacaktır.
Figure 2:
Training data with linear regression fit
LG2
ˆ By default, Octave interprets math
operators to be matrix operators. This is a common source of size
incompatibility errors. If you don’t want matrix multiplication, you need to
add the “dot” notation to specify this to Octave. For example, A*B does a matrix
multiply, while A.*B does an element-wise multiplication.
Default
olarak, Octave matematik operatörlerini matrix operatörü olarak yorumlar. Bu, uyumsuzluk hatalarının genel bir
kaynağıdır. Eğer matrix çarpımı
istemiyorsanız, ‘nokta’ notasyonunu kullanınız.
2 * 2
yarine 2 .* 2 a *b yerine a .* b
